Teerbeminde wereld

Alles komt terecht,
ook het sterven en de dood
hebben hun plek.

Ooit was ik niet welkom op deze aarde,
heb ik jaren rondgezworven,
tot ik vond waarom ik hier mocht zijn
en thuis kon komen.

Me kon verblijden
over een regendruppel die opspat in een waterplas,
over de zonnelach van een spelend kind,
de stilte van een ruisend bos,
de warme roes van het liefdesspel.

Maar ook mijn gal kon spuwen
over wat wij, wetend of onwetend, elkaar aandoen,
over hebzucht en tirannie,
en zinloos lijden
dat niemand verdient,
maar elke dag,
stilzwijgend of oorverdovend,
verder woedt…

Mijn wereld,
mijn teerbeminde wereld,
waarin ik thuis mag komen…